Portal Literacki - Fabrica Librorum - Dwunaste krzesło /wiersz/

Nadal myślisz, że ta gra jest ustawiona
na twoją przegraną, że konał
byś przeszedł na kolejny poziom abstrakcji
z palcem wbitym w lewe oko myszy.
W przeciągu krzykliwych zdarzeń nie słyszysz -

wołam, choć jeszcze nie wiem czy tam
będziesz - na Początku, gdzie spokoju ocean,
pośród ziaren piasku bez twarzy i imion
dziś sympatycznym atramentem szkicowanych
kartka po kartce. A każda ze Skały

Wciąż mylą ci się gesty, zmieszany Nimrodzie.
Nie rzeźbię nowomową w kamieniu, ze ścian nie grożę,
nie czekam na okazję. Ten Palec zaprasza do stołu -
rozlał siebie między jedenastu, nadstawił policzek ostatniemu.
Nie całuj, nie licz do trzydziestu. Zajmij miejsce z brzegu